2 kwietnia 2008 zmarł O. Adam Franciszek Studziński

O. Adam (Franciszek) Studziński OP urodził się 2 czerwca 1911 r. w Strzemieniu, powiat Żółkiew. Uczęszczał do gimnazjum w Żółkwi. W 1928 roku wstąpił do Zakonu Dominikanów. Święcenia kapłańskie przyjął 7 marca 1937 roku w katedrze lwowskiej z rąk biskupa Eugeniusza Baziaka, lwowskiego biskupa pomocniczego.Wybuch wojny zastał go w Krakowie, skąd przez Lwów dotarł do Czortkowa. Na wiadomość o wkroczeniu armii sowieckiej wyjechał na Węgry. Został tam kapelanem w obozach dla internowanych polskich żołnierzy. W czerwcu 1940 r. przybył do Jugosławii, gdzie prowadził pracę duszpasterską. W 1941 r. przez Grecję i Turcję dotarł do Palestyny. Przebywał w Hajfie.

1 sierpnia 1942 r. wstąpił do Wojska Polskiego. W dniu 5 sierpnia 1942 r. został kapelanem 4 batalionu czołgów. 29 sierpnia 1942 r. mianowany został szefem duszpasterstwa 2 Brygady Czołgów. Z Brygadą przebywał w Iraku, Iranie, Palestynie i Egipcie. 14 listopada 1942 roku wrócił do 4 batalionu czołgów, który w lipcu 1943 r. został przemianowany na 4 pułk pancerny.W 1944 r. wziął udział w kampanii włoskiej. Brał udział w walkach o Piedimonte i Bolonię. W kwietniu 1945 r. po śmierci kapelana o. Fabiana Waculika, został kapelanem 2 batalionu komandosów zmotoryzowanych w 2 Brygadzie Pancernej, przemianowanej następnie na 2 Warszawską Dywizję Pancerną.W maju 1945 r. wraz z dywizją wyjechał do Wielkiej Brytanii. Stacjonował w Helmsey. Po demobilizacji wstąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. 28 października wrócił do Polski.W 2006 r. awansowany został na stopień generała brygady. Aktywnie działał w środowisku kombatanckim. Współorganizator pielgrzymek żołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Jasną Górę w rocznicę bitwy o Monte Cassino. Kapelan Legionistów, żołnierzy AK i harcerzy. Opracował „Przewodnik po polskich cmentarzach wojennych we Włoszech" (Warszawa 1994); jest autorem książek „Wspomnienia kapelana pułku 4 pancernego „Skorpion" spod Monte Cassino" (Kraków 1998).Odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Monte Cassino i Medalem WP oraz brytyjskim Defence Medal, Star 1939-45, War Medal 193945 i Africa Star.Jest Honorowym Obywatelem Stołecznego Królewskiego Miasta Krakowa. W Święto Niepodległości 2007 roku został oznaczony przez prezydenta RP, Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Kraków miasto wspaniałych zjazdów, jubileuszy i pogrzebów, ale takiego jaki miał O. Adam 10 kwietnia dawno już nie było. W sliczny kwietniowy dzien w kwaterze zasłuzonych na Cmentarzu Rakowickim zgromadziło sie kilka tysiecy ludzi, wielu dostojnikow koscielnych i panstwowych, ludzi kultury, nauki, dorosłych i młodziezy. Było 101 sztandarów i 21 mówców wspominających Jego zasługi.

O. Adama poznałem na opłatku legionowym w 1977r. Miał on miejsce w kapitularzu oo. Dominikanów, a uczestniczył w nim b. Metropolita Krakowski Karol Wojtyła i kilku legionistów. Gdy garstka ludzi zgromadzonych wokół płk. J. Herzoga zajeła się odnowa Kopca Józefa Piłsudskiego O. Adam udzielał nam wsparcia nie tylko moralnego.

W piwnicach pod refektarzem OO Dominikanów ( które sam odnowił ) zawsze znajdowaliśmy schronienie. Po latach przywrocono także tradycję Marszów Szlakiem I Kompanii Kadrowej i tu spotykaliśmy się przed wymarszem do Kielc. Kto poza O. Adamem i Gen. "Szarym" miał odwagę w "Stanie wojennym" udzielić wsparcia tej garstce szaleńców ze sztandarami "Solidarności" i śpiewem na ustach maszerujacych przez pol Polski. Byl kapelanem Marszu, a gdy tylko siły mu pozwalały uczestniczyl we wszystkich uroczystościach patriotycznych. Do konca goscil nas w podziemiach klasztornych. Ostatni oplatek Pilsudczykow mial miejsce 26 stycznia 2008r. 2 kwietnia 2008r., dokładnie w trzecią rocznice smierci Jana Pawla II . Odszedł Wielki Polak, Krakowianin, patriota i nasz przyjaciel.